Sosyal medya denilen şey gözlerimi kamaştırıyor, tahammül edemeyeceğimiz bir hızda ve güçte büyüyor, ama benim sorunum bireylere ne yaptığıyla. İnsan yaratısı çok fazla insanla tanışıyor bir anda, hemen görülüyor, geçiliyor. 1000 kişi gösteriyor yanındakine, herkes biliyor, sonra bırakıyor peşini. Üretime katkısı mükemmel, sanat her zamankinden hızlı gelişiyor, çünkü her an yeni bir şey yapılması gerek, ama aynı anda sürekli bir şeyleri kaçıran adam olma korkusuyla ilgimiz etrafa bilip bilmez dağılıyor. Değer veremiyoruz, övgü gösteremiyoruz. Bireylerse sana bana sanatını, fikrini, esprisini beğendirirken kendini çok açığa çıkarıyor. Yıllarca bildiğine yenisini ekliyor. Çoğu zaman bu kadar yakınlığa asla ulaşmamış insan yeter diyor kaçıyor. Her şeyin yavaşlaması gerek o yüzden. Bu yazıyı da yavaş yavaş yazmak, az şey söylemek gerek. İnsanlar takdir etmedikçe değerli hale gelecek çünkü sanat, bütün, “şey”. Bundan birkaç yıl sonra, zamanın ötesi günümüze yetişecek, beğenilmeyenin beğenildiği yanlış veya sadece farklı bir haldeyken biz, bunları yazamayacağız, şu an tahmin edemediğimiz şeyler olacak. Çok heyecanlı, ya da berbat. Historia magistra vitae or fuck all.
